RSS  

تقسيم بندي مناطق رويشي جهان توسط بروكمنBrockmann

1.جنگل هاي باراني يا استوايي PLUVISIVAE

درختان اغلب داراي پوست صاف و براق و تنه ي كشيده هستند.سطح جنگل معمولا عاري از پوشش گياهي است و حداكثر 2 تا3 درصد نور به كف مي رسد.برگهاي درختان اغلب نوك تيز و براق مي باشند.وجود گياهان چوبي بالا رونده كه غالبا از جنس FICUS مي باشند از مشخصه هاي بارز اين جنگلها مي باشد. به عنوان سبك ترين چوب , بالزا Ochroma lagupus  با وزن مخصوص 0.1  و سنگين ترين چوب , گاياك Guajacum officinale  با وزن مخصوص 1.2 را مي توان نام برد.

اين جنگلها از قرن 20 به بعد مرد بهره برداري قرار گرفتند و آينده ي چنين جنگلهايي با خطر مواجه است.

مهمترين گونه هاي با ارزش جنگلهاي پهن برگ هميشه

سبز استوايي:

2.جنگل هاي سبز باراني يا نيمه استوايي HIEMISILVAE

باران در اين جنگلها در فصول مشخصي از سال مي بارد و به نام باران هاي مونسوني مشهورند.به همين علت به اين جنگاهل مونسون (MONSUN FOREST) گويند.نسبت به جنگلهاي هميشه سبز تعداد اشكوب ا كمتر و از تراكم اپي فيت ها و گياهان بالا رونده كاسته مي شود تنوع گونه ها نيز كمتر و ارتفاع درختان كاهش مي يابد.مهمترين گونه هاي با ارزش اين جنگلها درخت تيك TECTONIA GRANDIS و انواع DALBERGIA  بوده كه از نظر صنعتي و تهيه ي روكش چوب با ارزش اند.

گونه هاي درختي مشهور اين نواحي گونه Baoba  يا درخت نان ميمونAdansonia digitata و اقاقياي چتري acacia sp مي باشند.اين جنگلها مورد بهره برداري شديد قرار گرفته اند.

جنگلهاي مانگرو هم در اين مناطق يافت مي شود كه از گونه هاي معروف انها چندل و حرا مي باشند.

3.جنگلهاي هميشه سبز معتدله گرم و مرطوب LAURISILVAE

4.جنگلهاي هميشه سبز مديترانه اي DURISILVAE

زمستان هاي معتدل و عاري از يخبندان و تابستانهاي خشك و گرم داردبرگها كوچك, ضخيم , چرمي و كركداراند.ميزان بارندگي سالانهكم و بين 500 تا  700 ميلي متر است درجه حررات بالا تا 28 درجه است و دوره ي رويش گياهي نسبتا طولاني و بين 7 تا 9 ماه نوسان داردو ارتفاع درختان بين 15 تا 20 متر است.

مهمترين گونه هاي جنگلهاي مديترانه اي:

زيتون  OLEA EUROPEA

مركباتCITRUS SPP

بلوط چوب پنبه  QUERCUS SUBER

بلوط سبز    QUERCUS ILEX

نوعي بلوط مديترانه اي   QUERCUS COCCIFERA

برگ بو LAURNUS NOBILIS

اكاليپتوس EUCALYPTUS SPP

خرنوب CERATONIA SILIQUA

كاج صمغي PINUS BRUTIA

كاج سنگي PINUS PINEA

كاج حلب PINUS HALEPENSIS

زربين CUPRESSUS SEMPERVIRENS

5.جنگلهاي سبز تابستاني(خزان كننده)AESTISILVAE

6.جنگلهاي سوزني برگ مناطق معتدله سردACICULISILVAE

7.رويشهاي استپيكDURIHERBOSA

8.بيابانهاي گرمSICCIDESERTA

9.بيابانهاي سردFRUGORIDESERTA

10.مناطق قطبيPOLARIS

باغ اکولوژیک نوشهر:توسعه و پیشرفت یا نابودی؟

باغ اکولوژیک نوشهر از لحاظ قدمت اولین باغ گیاهشناسی ایران با حدود 40 سال قدمت می باشدو از لحاظ وسعت دومین دومین باغ با مساحت 35 هکتار است که بنیانگذار آن دکتر حبیب الله ثابتی می باشد.در این باغ علاوه بر درختان مختلف , گیاهان زینتی وگیاهان معطر و ....  وجود دارد و حدود 1300-1400 پایه ی درختی در آن کاشته شده است .اهداف این باغ همچون سایر باغ های اکولوژیک به 2 قسمت , آموزش و تحقیقات تقسیم می شود . در این باغ طرح های زیادی به اجرا در آمده و یا در حال اجراست ,   اما به دلیل کمبود بودجه بسیاری از این طرحها نیمه تمام مانده است . هم اکنون این باغ زیر نظر طرح های مدیریتی قرار دارد. مهمترین مشکلی که در حال حاضر این باغ با آن مواجه است این است که قرار است کمربندی شهر نوشهر از قسمتی داز این باغ عبور نماید که این امر عملا موجب نابودی این مکان پژوهشی زیبا می گردد.مجموعه ای که هم اکنون در اختیار داریم حاصل تلاش محققان  بسیاری در این مرز و بوم است که که در دهه های مختلف جمع آوری شده است ولی اینک شاید از طریق یک تصمیم نادرست به مرز نابودی کشانده شود.خالی از لطف نیست که بدانیم که از این جاده شاید مردم عادی سالی یکبار هم عبور نکنند.آیا بهتر نیست که درباره ی این موضوع بیشتر بیندیشیم تا حاصل دسترنج سالها کار و تالش فعالان علم و دوستداران طبیعت را به همین سادگی از بین نبریم.ما می دانیم که چنین مکانهایی در ایران بندرت ساخته و گسترش می یابد و اغلب به خاطر کمبود بودجه, کشور عزیزمان از داشتن باغ هایی با این وسعت و غنا محروم می ماند پس آیا بهتر نیست که به جای تخریب در صدد گسترش انها  بر آییم و همگی برای ایرانی آباد تلاش کنیم.شاید با عبور جاده از این باغ  این گنجینه ی با ارزش را ابتدا تضعیف و سپس نابود گردانیم .آیا بهتر نیست که در این زمینه بیشتر فکر کنیم و سپس تصمیم بگیریم.

یادمان باشد کاری نکنیم که به قانون   زمین بر بخورد

                                                                                    با تشکر از آقای یادگار نژاد

اهميت سوزني‌برگان

در ايران سوزني برگان ازنظر توليدچوب صنعتي ارزش واهميت اقتصادي ندارند ولي در بيشتر کشورهاي اروپايي و آمريکايي چوب صنعتي توليد ميکنند و به همين دليل روزبروز بر وسعت جنگلکاري آنها افزوده مي شود. ازجمله استفاده هاي سوزني برگان مي توان به موارد زير اشاره کرد:
1- مصرف چوبشان در مبل سازي، نجاري، خمير کاغذ، تهيه تيرهاي مورد استفاده در مخابرات و برق، توليد تراورس و ...

2- استفاده از رزين حاصل از سوزني برگان در پزشکي
3- بذر برخي از سوزني برگان نظير Pinus pinea،Pinus cembra ، Araucaria sp داراي ارزش غذايي است.
4- استفاده از نوئل سبز و نراد بالزام در عيد کريسمس

ارزش و اهميت سوزني برگان در جنگل و                            جنگلکاري

1- دوره بهره برداري کوتاهي دارند.
2- زمين را با سرعت بيشتر مي پوشانند و خاک  را در مقابل عوامل نامساعد جوي بهتر حفظ مي کنند.
3- برخي از گونه هاي سوزني برگان در زمينهاي سخت و عاري از پوشش گياهي بسرعت رشد مي کنند و زمين را براي جنگلکاري گونه هاي پهن برگ آماده مي کنند.

4- جنگلکاري با سوزني برگان هزينه اندکي دارد.
5- جنگلکاري سوزني برگان در ارتفاعات زياد براي جلوگيري از ريزش و لغزش خاک به منظور حفظ و حمايت جنگلهاي پايين دست ارزش زيادي دارد.
6- جنگلکاري تپه هاي شني سواحل دريا در مناطق معتدله بطور عمده بوسيله سوزني برگان انجام مي شود.
7- استفاده از سوزني برگان در آرايش پارکها و باغها
8-سرعت رشد زياد و ميزان محصول بعضي از سوزني برگان قابل توجه است.

9- گاهي بمنظور غني سازي جنگلها، سوزني برگان را با جنگلهاي پهن برگ آميخته  مي کارند. مانند جنگلهاي راش شمال همراه با پيسه آ و کاج جنگلي
10- سوزني برگان نرمش اکولوژيکي بالايي داشته و در خارج از رويشگاههاي خود نيز رشد مي کنند. مانند پيسه آ، کاج جنگلي، کاج سياه و ...
11- سوزني برگان بخاطر هميشه سبز بودن در زمستان منظره زيبايي به جنگل مي دهند.

هدف از وارد کردن سوزني برگان در ايران

o    احياء جنگلهاي مخروبه

o    افزايش ميزان توليد در واحد سطح

o    توسعه جنگلکاري با سوزني برگان براي استفاده در صنايع کاغذ سازي وسلولزي

o    تهيه تيرهاي چوبي

o    اهداف حفاظتي و زينتي جهت پارکها و فضاي سبز

سوزني‌برگان ايران

Coniferous Trees In Iran

oسرخدار

oارس

oزربين

oسرو خمره‌اي

شرايط اكولو‍‍‍ژيكي و مصارف گونه هاي غير بومي