تبليغاتX
درخت شناسی -
درخت شناسی و جنگل
 

تقسيم بندي مناطق رويشي جهان توسط بروكمنBrockmann

1.جنگل هاي باراني يا استوايي PLUVISIVAE

درختان اغلب داراي پوست صاف و براق و تنه ي كشيده هستند.سطح جنگل معمولا عاري از پوشش گياهي است و حداكثر 2 تا3 درصد نور به كف مي رسد.برگهاي درختان اغلب نوك تيز و براق مي باشند.وجود گياهان چوبي بالا رونده كه غالبا از جنس FICUS مي باشند از مشخصه هاي بارز اين جنگلها مي باشد. به عنوان سبك ترين چوب , بالزا Ochroma lagupus  با وزن مخصوص 0.1  و سنگين ترين چوب , گاياك Guajacum officinale  با وزن مخصوص 1.2 را مي توان نام برد.

اين جنگلها از قرن 20 به بعد مرد بهره برداري قرار گرفتند و آينده ي چنين جنگلهايي با خطر مواجه است.

 

مهمترين گونه هاي با ارزش جنگلهاي پهن برگ هميشه

سبز استوايي:

 

نام تجاري

نام علمي

خانواده

   رويشگاه

 

آكاژو

 

KHAYA IVORENSIS

 

MELIACEAE

 

آفريقاي غربي(كامرون-عنا-نيجريه-ساحل عاج)

 

 

اكومه

AUCOUMEA KLAINEANA

 

BURSERACEAE

گابون , گنگو و گينه(افريقاي غربي)

ايروكو

CHIOROPHORA EXCELSA

 

MORACEAE

سواحل عاج , كامرون, عنا ,نيجريه , كنگو

 

بالزا

 

OCHROMA LAGOPUS

 

 

BOMBACEAE

امزيكاي مركزي و جنوبي

 

پاليساندر

DALBERGIA LATIFOLIA

 

PAPILIONACEAE

هندوستان , افريقاي شرقي

 

ساپلي

ENTANDYOPHRAGMA CYLINDRICUM

 

MELIACEAE

افريقاي مركري

 

ليمبا

TERMINALIA SUPERBA

 

COMBRETACEAE

افريقاي غربي (كنگو)

 

ماهاگوني

SWIETENIA MACROPHYLLA

 

MELIACEAE

 

سواحل عاج, امريكاي جنوبي و مركزي

 

2.جنگل هاي سبز باراني يا نيمه استوايي HIEMISILVAE

باران در اين جنگلها در فصول مشخصي از سال مي بارد و به نام باران هاي مونسوني مشهورند.به همين علت به اين جنگاهل مونسون (MONSUN FOREST) گويند.نسبت به جنگلهاي هميشه سبز تعداد اشكوب ا كمتر و از تراكم اپي فيت ها و گياهان بالا رونده كاسته مي شود تنوع گونه ها نيز كمتر و ارتفاع درختان كاهش مي يابد.مهمترين گونه هاي با ارزش اين جنگلها درخت تيك TECTONIA GRANDIS و انواع DALBERGIA  بوده كه از نظر صنعتي و تهيه ي روكش چوب با ارزش اند.

گونه هاي درختي مشهور اين نواحي گونه Baoba  يا درخت نان ميمونAdansonia digitata و اقاقياي چتري acacia sp مي باشند.اين جنگلها مورد بهره برداري شديد قرار گرفته اند.

جنگلهاي مانگرو هم در اين مناطق يافت مي شود كه از گونه هاي معروف انها چندل و حرا مي باشند.

3.جنگلهاي هميشه سبز معتدله گرم و مرطوب LAURISILVAE

4.جنگلهاي هميشه سبز مديترانه اي DURISILVAE

زمستان هاي معتدل و عاري از يخبندان و تابستانهاي خشك و گرم داردبرگها كوچك, ضخيم , چرمي و كركداراند.ميزان بارندگي سالانهكم و بين 500 تا  700 ميلي متر است درجه حررات بالا تا 28 درجه است و دوره ي رويش گياهي نسبتا طولاني و بين 7 تا 9 ماه نوسان داردو ارتفاع درختان بين 15 تا 20 متر است.

مهمترين گونه هاي جنگلهاي مديترانه اي:

زيتون  OLEA EUROPEA

مركباتCITRUS SPP

بلوط چوب پنبه  QUERCUS SUBER

بلوط سبز    QUERCUS ILEX

نوعي بلوط مديترانه اي   QUERCUS COCCIFERA

برگ بو LAURNUS NOBILIS

اكاليپتوس EUCALYPTUS SPP

خرنوب CERATONIA SILIQUA

كاج صمغي PINUS BRUTIA

كاج سنگي PINUS PINEA

كاج حلب PINUS HALEPENSIS

زربين CUPRESSUS SEMPERVIRENS

 

5.جنگلهاي سبز تابستاني(خزان كننده)AESTISILVAE

6.جنگلهاي سوزني برگ مناطق معتدله سردACICULISILVAE

7.رويشهاي استپيكDURIHERBOSA

8.بيابانهاي گرمSICCIDESERTA

9.بيابانهاي سردFRUGORIDESERTA

10.مناطق قطبيPOLARIS

 

|+| نوشته شده توسط مرجان در پنجشنبه چهارم مهر 1387  |
 
 
بالا